Jak prosić o pomoc po angielsku?

Help oznacza „pomoc” jako rzeczownik oraz „pomagać” lub „pomóc” jako czasownik. Znaczenie zależy od tego, jak słowo zostało użyte w zdaniu.

• I need help. (Potrzebuję pomocy.)
• Can you help me? (Czy możesz mi pomóc?)
• Thank you for your help. (Dziękuję za pomoc.)

W pierwszym i trzecim przykładzie help jest rzeczownikiem. W drugim jest czasownikiem i oznacza „pomóc”. Wyrażenie help me znaczy „pomóż mi”, a w pytaniu Can you help me? staje się częścią uprzejmej prośby.

Innym określeniem pomocy jest assistance. Brzmi bardziej oficjalnie i pojawia się między innymi w komunikatach dla podróżnych oraz w kontaktach z obsługą klienta. Podczas rozmowy z nauczycielem, kolegą czy członkiem rodziny dziecku najczęściej wystarczy słowo help.

Pamiętaj, że w zdaniu I need help nie dodajemy przedimka a. W tym znaczeniu help jest rzeczownikiem niepoliczalnym. Jeśli podobne zasady gramatyczne sprawiają trudność, warto poznawać je na konkretnych przykładach:

Poniższe zdania mają podobne znaczenie, ale pasują do nieco innych sytuacji. Dziecko nie musi zapamiętywać wszystkich naraz. Najpierw może opanować jedno pytanie, a później stopniowo poznawać kolejne sposoby wyrażania próśb.

Can you help me? oznacza „Czy możesz mi pomóc?”. Jest w zasadzie najbardziej uniwersalną formą proszenia o pomoc po angielsku.

Przykład:

Emma: Can you help me? (Czy możesz mi pomóc?)
Nauczyciel: Of course. What’s the problem? (Oczywiście. W czym problem?)
Emma: I don’t understand this question. (Nie rozumiem tego pytania).

Inne przykłady:

• Can you help me with this exercise? (Czy możesz mi pomóc z tym ćwiczeniem?).
• Can you help me find my book? (Czy możesz mi pomóc znaleźć moją książkę?).
• Can you help me open this? (Czy możesz mi pomóc to otworzyć?).
• Can you…? jest neutralne i bardzo często używane w codziennych rozmowach.

Could you help me, please? ma praktycznie to samo znaczenie co Can you help me?, ale brzmi nieco grzeczniej.

Przykład:

Alex: Excuse me. Could you help me, please? (Przepraszam. Czy mógłby mi Pan/Czy mogłaby mi Pani pomóc?)
Man: Sure. What do you need? (Jasne. Czego potrzebujesz?)
Alex: I’m looking for the station. (Szukam stacji).

Samo could nie zmienia tutaj pytania na czas przeszły. Jest po prostu uprzejmiejszym sposobem sformułowania prośby.

Inne przykłady:

• Could you show me where it is, please? (Czy możesz mi pokazać, gdzie to jest?).
• Could you repeat that, please? (Czy możesz to powtórzyć?).
• Could you speak more slowly, please? (Czy możesz mówić wolniej?).

I need some help, please oznacza „Potrzebuję pomocy”.

To dobre rozwiązanie, jeśli dziecko chce od razu powiedzieć, że sobie z czymś nie radzi.

Na przykład:

Tom: Excuse me. I need some help, please. (Przepraszam. Potrzebuję pomocy).
Teacher: Sure. What happened? (Jasne. Co się stało?)
Tom: I can’t find my backpack. (Nie mogę znaleźć mojego plecaka).

Można też powiedzieć po prostu I need help (Potrzebuję pomocy), szczególnie w nagłej sytuacji.

Dodanie please sprawia jednak, że wypowiedź brzmi łagodniej.

Could you give me a hand? nie oznacza dosłownie prośby o podanie ręki. To potoczne wyrażenie oznaczające po prostu „Czy możesz mi pomóc?”.

Najczęściej używa się go wtedy, gdy trzeba coś zrobić.

Na przykład:

Ben: Could you give me a hand? (Możesz mi pomóc?)
Jack: Sure. What are you doing? (Jasne. Co robisz?)
Ben: I’m moving this box. (Przenoszę to pudełko).

Można go użyć także podczas wspólnego zadania:

• Could you give me a hand with my homework? (Możesz mi pomóc z zadaniem domowym?).
• Can you give me a hand with these bags? (Możesz mi pomóc z tymi torbami?).

To mniej formalne wyrażenie, dlatego najlepiej pasuje do rozmowy z kolegą, rodzeństwem albo inną dobrze znaną osobą.

Can I ask a favour? oznacza „Czy mogę cię o coś prosić?”. Nie jest jeszcze właściwą prośbą. Najpierw pytamy rozmówcę, czy możemy poprosić go o przysługę, a dopiero później mówimy, czego potrzebujemy.

Przykład:

Mia: Can I ask a favour? (Czy mogę cię o coś prosić?)
Lucy: Sure. (Jasne).
Mia: Can I borrow your pencil? (Mogę pożyczyć twój ołówek?)
Lucy: Of course. (Oczywiście).

Can you help me? brzmi swobodnie i naturalnie. Można tak powiedzieć do rodzica, kolegi, rodzeństwa albo nauczyciela.

Could you help me? jest nieco bardziej uprzejme. Dobrze sprawdzi się podczas rozmowy z osobą, której dziecko nie zna, albo gdy chce sformułować prośbę w grzeczniejszy sposób.

Porównaj:

• Can you open the door? (Możesz otworzyć drzwi?)
• Could you open the door, please? (Czy mógłbyś/mogłabyś otworzyć drzwi?)

Jedno słowo może wyraźnie zmienić sposób, w jaki brzmi cała prośba.

Porównaj:

• Give me the book. (Daj mi książkę).
• Can you give me the book, please? (Czy możesz podać mi książkę?).

Pierwsze zdanie jest poleceniem. Drugie jest prośbą.

Dzieci czasami budują angielskie zdania bardzo bezpośrednio, ponieważ skupiają się przede wszystkim na przekazaniu informacji. Dlatego warto od początku oswajać je ze słowami please (proszę), thank you (dziękuję) oraz excuse me (przepraszam).

Podobne wyrażenia mogą być potrzebne np. podczas rozmowy w sklepie.

Najczęstsze trudności dotyczą kilku kwestii:

• Zbyt stanowcza forma. Help me! (Pomóż mi!) w codziennej rozmowie może zabrzmieć jak rozkaz. W sytuacji zagrożenia jest jednak odpowiednim wołaniem o pomoc.
• Pomijanie please w bezpośrednich prośbach. Bez tego prośba może zabrzmieć nieuprzejmie.
• Mylenie potrzeby z żądaniem. I want your help. (Chcę twojej pomocy) to żądanie, a Could you help me? (Czy mógłbyś mi pomóc), to prośba o pomoc.
• Niejasna prośba. Jeśli prosimy o pomoc, warto doprecyzować, o jaką pomoc nam chodzi.

Więcej przykładów znajdziesz w naszym poradniku o zwrotach grzecznościowych po angielsku.

Przygotowaliśmy kilka dialogów, które ułatwią Ci opanowanie tego tematu.

Podczas lekcji

• Uczeń – Could you help me, please? I don’t understand this word. (Czy możesz mi pomóc, proszę? Nie rozumiem tego słowa.)
• Nauczyciel – Of course. Let’s look at the picture. (Oczywiście. Spójrzmy na obrazek.)
• Uczeń – Thank you! (Dziękuję!)

Podczas wyjazdu

• Dziecko – Excuse me. Can you help me find the toilets? (Przepraszam. Czy możesz mi pomóc znaleźć toalety?)
• Pracownik muzeum – Of course. They’re next to the stairs. (Oczywiście. Są obok schodów.)
• Dziecko – Thank you for your help. (Dziękuję za pomoc.)

Podczas wspólnego zadania

• Koleżanka – Could you give me a hand with this poster? (Czy możesz mi pomóc z tym plakatem?)
• Kolega – Sure. What do you need? (Jasne. Czego potrzebujesz?)
• Koleżanka – Could you cut out these pictures? (Czy możesz wyciąć te obrazki?)

Warto znać również zwroty, których używamy, gdy sami chcemy komuś pomóc. How can I help you? (W czym mogę ci pomóc?) oraz Can I help you? (Czy mogę ci pomóc?) należą do najczęstszych z nich.

Można też od razu powiedzieć, czego ma dotyczyć pomoc:

• Can I help you with your project? (Czy mogę ci pomóc z twoim projektem?).

Po otrzymaniu pomocy można powiedzieć Thank you (Dziękuję) albo mniej formalne Thanks! (Dzięki!). W podobnych sytuacjach przydadzą się również inne podstawowe zwroty po angielsku.

Przeczytaj poniższe sytuacje i spróbuj powiedzieć po angielsku, jak poprosisz o pomoc lub podziękujesz za jej udzielenie.

1. Nie rozumiesz zadania i chcesz poprosić nauczyciela o wyjaśnienie.
2. Potrzebujesz pomocy kolegi w przeniesieniu pudełka.
3. Ktoś Ci pomógł. Podziękuj za wsparcie.

Przykładowe odpowiedzi

1. Could you help me with this exercise, please? (Czy możesz mi pomóc z tym ćwiczeniem, proszę?)
2. Can you give me a hand with this box? (Czy możesz mi pomóc z tym pudełkiem?)
3. Thank you for your help. (Dziękuję za pomoc.)

Proszenie o pomoc jest umiejętnością, którą dziecko może rozwijać od pierwszych lekcji. Wystarczy wybrać odpowiednie zdanie, wskazać trudność i podziękować za wsparcie.

Zobacz, jak wyglądają lekcje angielskiego online w Novakid. Rozmowy z nauczycielem dają dziecku okazję do zadawania pytań i używania poznanych zwrotów. Nie trzeba znać wszystkich odpowiedzi, żeby porozumiewać się odważnie i uprzejmie.